19 lipca czyli dzisiaj, mój syn obchodziłby 42 urodziny. Z tęsknoty za Nim i z pamięci o Nim zamieszczam ten tekst okolicznościowy, ale i bardzo osobisty. Proszę o nie zamieszczanie komentarzy.
Jedynie
Jedynie mogę wspominać Cię czule
przywołując najszczęśliwsze chwile.
Jedynie mogę cierpliwie czekać
aż mnie złożą przy Tobie w mogile.
Wspominałam już, że maj nie był dla mnie łaskawy. Otrzymywałam wiele życzeń poprawy samopoczucia, ale słabość fizyczna i umysłowa niemoc, nie odpuszczały. Jednak jak to w życiu bywa, po burzy wschodzi słońce, więc i ja miałam dni radości.
Na początku wspomnianego miesiąca przyszła paczka od Frau Be. Oprócz imieninowej kartki dołączona była bombonierka „Merci” i paczka kawy. Kawa wydaje się być grubo mielona, może do zaparzania w ekspresie. Nie mam go, więc leży i czeka.
 |
| od Frau Be |
Trzy dni przed świętem dostałam kolejną przesyłkę. Nadawcą była Jotka. Znalazłam w niej kartkę art journalową, słodycze i dwie książki: Ronaldo Wrobel „Tłumacząc Hannah” i Grzegorz Gortat „Pan Rasmussen”. Łakocie zjedzone(choć czekoladki pistacjowe, nie widoczne na zdjęciu, trafiły do mojej siostrzenicy, bo ja nie lubię pistacji), książki czekają na przeczytanie. Zielona książeczka, to bardzo praktyczny notesik.
 |
| prezenty od Jotki |
W pierwszych dniach czerwca, trafiły do mnie 3 zbiorki wierszy Danuty Mucharskiej. Przysłała je Liwia, krakowska blogerka. Na odwrocie zdjęcia, które dostałam zamiast „tradycyjnej kartki z kwiatkami”, ofiarodawczyni tak napisała: „jako mały upominek wysyłam Ci wiersze naszej koleżanki z Kresów. Pani ma obecnie 87 lat i rzadko wychodzi z domu. Przeglądnij je w wolnej chwili”.
O Danucie Mucharskiej, która w latach 2010-2019 wydała 18 tomików, napiszę w następnym poście.
Czerwiec, to ważny miesiąc dla mojej starszej siostry, bo 30-tego kończy 74 lata. Dla mnie zaczął się on dwutygodniową „rewolucją jelitową”. Leki nie skutkowały, bardzo krótkie chwile wytchnienia przynosiło tylko picie dziurawca i mięty.
Trzeciego czerwca rozpoczęła się siatkarska Liga Narodów, którą od kilku lat oglądam wytrwale. Wczoraj zakończyła się pierwsza tura rozgrywek. Oba polskie zespoły w zmienionych składach, a mimo tego spisały się dobrze. Jak będzie w drugiej turze Zobaczymy.
Dziś mija druga rocznica śmierci ukochanego Syna Kornela.
Przeraża mnie pustka i cisza
Twojego pokoju,
w którym kurz
swobodnie osiada
na meblach i parapecie.
Nie odmalowuję ścian,
nie układam innej podłogi,
nie montuję nowych drzwi,
za którymi zamknęłabym
minione dni.
Codziennie przechodzę obok
żal ściska gardło
łzy spływają po twarzy.
Nie chcę widzieć
jak mało po Tobie zostało:
tylko pustka i cisza,
a z nimi moja tęsknota.
Jak zawsze przy takich postach proszę o nie zamieszczanie komentarzy.
Dzisiaj mój syn Kornel, obchodziłby 40-te urodziny. Na grobie kwiaty złożyła i znicze zapaliła, moja siostrzenica. Odstępy między rzędami grobów są tak wąskie, że wózkiem nie podjechałabym.
Mój blog jest jedynym miejscem, w którym mogę napisać o swojej tęsknocie za ukochanym dzieckiem.
Ciągle mi się wydaje,
że za chwilę wejdziesz w drzwi
lecz one są zamknięte.
Każdej nocy mi się śni,
Twa twarz blada,
wykrzywiona bólem.
Wyciągam rękę,
by Cię pogłaskać czule
obraz się rozmywa,
budzę się zrozpaczona,
bo wiem, że już nigdy
nie wezmę Cię w ramiona.
Proszę o nie zamieszczanie komentarzy.
.jpg)
Śpiewałam ci kołysanki
żebyś miał pogodne sny.
Czytałam ci bajki
abyś wierzył w piękny świat.
Mijały lata, dorosłeś.
A ja
nie umiem z tobą rozmawiać
i nie rozumiem
czemu jesteś jak obcy.
W labiryncie życia
zaginął chłopiec
z bujną, jasną czupryną.
Może śpisz
choć śnią ci się koszmary,
a może wędrujesz
jak błędny rycerz
w nieznanej mi bajce.
Synowi, który był "oczkiem w głowie", z okazji 37 Urodzin życzę by spełnienił najskrytsze marzenia.
