piątek, 15 listopada 2019

OGROMNE SERCE czyli tryptyk literacki część 3


TRYPTYK LITERACKI cz.3 „Wiersze pozbierane”




   Kiedy pierwszy raz wzięłam tomik do ręki, zaciekawiło mnie dlaczego na okładce rozgościł się biało-rudy kot w czarne pręgi, trochę przypominający małe tygrysiątko. Odpowiedź nadeszła natychmiast po otwarciu książki

Ten wiersz jest na każdą wiosnę
Jaka była, jest i będzie
Bo wiosnę kot przywołuje
Słychać go wtedy wszędzie!

    To jednak nie jedyny powód, dla którego „Wierszom pozbieranym” towarzyszy kot i to za sprawą fotografii Agnieszki Ziembińskiej , w bardzo różnych, czasami frywolnych pozach. Oto cytat z omówionego już „Bajkowa”:

Pojawienie się Czarnego Kota w Bajkowie zaspokoiło w jakimś sensie moje marzenie o posiadaniu kota. Dotąd nie mogłam sobie na to pozwolić, głównie z uwagi na warunki mieszkaniowe i częste wyjazdy. Uważam, że trzymanie kota w małym mieszkaniu wśród dywanów, kap, obrusów i serwetek na stołach, mnóstwa bibelotów na regałach, a ponadto zostawianie samego na co najmniej kilkanaście długich godzin byłoby pozbawieniem go warunków do normalnego kociego życia i skazywaniem na niezasłużoną męczarnię.”

   Po przeczytaniu tych słów, sprawa stała się jasna i oczywista. Ewa Radomska uwielbia koty. Wracając do tomiku, to zawiera on 39 wierszy, są one pogrupowane następująco:

WIERSZE MATEMATYCZNE-TYLKO DWA. TYLE MATEMATYKA ZE MNIE MA!

Sinus kojarzy mi się ze szczupłym młodzieńcem
Cosinus z przysadzistym, ciemnym brunetem
Całka to ta sąsiadka z parteru całkiem jeszcze do rzeczy
Trójkąty zazwyczaj bywają małżeńskie
Kwadrat- z tego się wycina chustę
Trapez pasuje mi najbardziej do cyrku
Walec to ciężki ubijacz drogowy
Stożek to fajna czapeczka dla pajaca
Prosta i krzywa – je już zdefiniował Gaudi
Prosta pochodzi od człowieka,krzywa od Boga
Wszystkie plusy i minusy mają swoje minusy i plusy
Ludzie zaś się mnożą,bo dzielą łoże
I taka jest summa summarum moja matematyka
A zegar lat miarowo odlicza je i z uporem tyka...
(„Moja matematyka”)

WIERSZE POZBIERANE TAK JAK ZBIERA SIĘ OKRUCHY ZE STOŁU PO KROJENIU CHLEBA ALBO MYŚLI NIEPOZBIERANE KTÓRE ROZWIEWA WIATR NA CZTERY STRONY ŚWIATA

Poezja stoi na przemian
To na nodze prawdy
To na nodze uczuć
Ale najlepiej jak stoi na obydwu
Wtedy ziemia twardnieje pod nimi
Słowa stają się ciałem
Z duszą nieśmiertelności
(O poezji)



WIERSZE NAPISANE Z INSPIRACJI POEZJĄ HENRYKA WOLNIAKA-ZBOŻYDARZYCA

Noc jest ślepa jak miłość
Ciepła jak przytulone kocię
Wysyła w fantazyjne krainy
Marzeń sennych
Aż szkoda się rankiem obudzić
Jasność razi,dotyk chłodnieje
Noc,zwijając żagle
Wydaje przepustkę dniowi
Zarzuca na plecy
Twardą rzeczywistość
Idź i dźwigaj swój życiowy trud
W nocy ci wynagrodzę...
(„Noc jest ślepa”)

WIERSZE DODATKOWE

Uczepiłam się mojego strachu
Jak koła ratunkowego
Boję się, a więc jestem
Nie muszę iść tu albo tam
Bo się boję
I już mi dobrze
Mam więcej czasu
Na banie się
Gdy mi ktoś chce odebrać
Mój strach
Staje się moim wrogiem
Bo mam tylko jego
Obrońcę mojej ułudy
(„Strach”)

WIERSZE NA KOCIE ZACZĘTE NA KOCIE SKOŃCZONE


Kto ma kota
Ten posiadł świat
Czy ten fotel
To jeszcze na pewno jest mój?
A nocne miauczenie
Bo coś by się przekąsiło
To jakiś mój
Bezwzględny obowiązek?
Zaraz, zaraz, a zerwana firanka
To namiastka drzewa
I to w moim domu?
A fikus obskubany
To wyprawa w nieznane
Tajniki przyrody?
Ale kiedy popatrzy
Zielonymi ślipiami
I zamruczy, ocierając się o nogi
To już nie wyobrażamy sobie
Świata bez niego...
(„Kot”)

WIERSZE Z PODRÓŻY I TUŻ PO NIEJ

Coś było dawno
Jak dawno?
Czym jest dawność?
Ciągłym odnawianiem
A więc ciągłym nowym
Tylko inaczej
Pamięć wskrzeszona
Czyli istniejąca
Teraźniejszością pamięci...
(„Dawność”)


   Na zaledwie 60 znajdziemy myśli, spostrzeżenia i refleksje. Wybrałam jeden wiersz z każdej "kategorii", taki który najmocniej mnie poruszył, wydał mi się najprawdziwszy, taki który mógłby być moim gdybym umiała pisać tak pięknie jak Ewa Radomska. Tomik w twardej oprawie, formacie pozwalający schować go w damskiej torbie, wydało Wydawnictwo „Miniatura”, znane już z pierwszej części tryptyku.
Dedykacja w tomiku brzmi tak:

Tylko co to takiego poezja?
Niejedna chwiejna odpowiedź na
to pytanie padła już. A ja nie wiem
i nie wiem i trzymam się tego jak zbawiennej poręczy”(Wisława Szymborska)

Ja też nie wiem, ale próbować trzeba...
    Pani Iwonie z poetyckim pozdrowieniem
Ewa Radomska


  A na zbliżające się Mikołajki polecam "Krasnoludka Maczka", który wygląda tak


    


Henryk Wolniak Zbożydarzyc(ur 1939)-polski poeta,dramatopisarz i aforysta. Autor kilkunastu tomów wierszy.Założyciel Towarzystwa Wolnistów(Stowarzyszenie Wolnistów,Towarzystwo Miłośników Wolniaka, Gdynia 1976). W roku 1965 ukazała się nakładem Ossolineum, pierwsza książka "Horyzont", uznana przez Radio Wolna Europa, za najciekawszy debiut roku. Mieszka we Wroclawiu, tworzy także w Lądku - Zdroju.





poniedziałek, 11 listopada 2019

OGROMNE SERCE czyli tryptyk literacki część 2


TRYPTYK LITERACKI cz.2 „Ja z Bajkowa”

Kitka-Mitka w całej okazałości, przewodniczka i przyjaciółka Pani na Bajkowie
     Książka "Ja z Bajkowa" reprezentuje prozatorski nurt twórczości Ewy Radomskiej. Jako wydawca doskonale sprawdziło się  Wydawnictwo "Białe Pióro", które pomaga początkującym literatom zaistnieć na rynku czytelniczym, a profesjonalistom gwarantuje wysoką jakość wydawanych dzieł.
   
     WYDAWNICTWO „Białe Pióro”(WLBP) zostało założone przez Agnieszkę i Zbigniewa Kazałów w roku 2013,mieści się w Warszawie. W swojej ofercie ma książki dla dzieci, fantastykę, literaturę kobiecą, podróżniczą oraz poezję. Posiada własną księgarnię internetową. Specjalizuje się w publikowaniu polskich debiutów literackich. Autor partycypuje w kosztach procesu wydawniczego, zaś pozostałą część kosztów bierze na siebie wydawnictwo. „Białe Pióro” współpracuje z portalem Warszawska Kulturalna,portalami internetowymi :nowo wydane. pl. Dwudziestu dziewięciu autorów powierzyło swoje dzieła temu wydawnictwu. Bez udziału autorów w kosztach wydano „Miłość na każda porę roku”, antologia ta była nominowana do nagrody „Książka na jesień” organizowanej przez portal granice.pl.

   Licząca 146 stron pozycja, to 33 rozdziały, w których autorka opowiada o drodze do spełnienia swojego marzenia oraz o tym, co się działo, gdy osiągnęła cel.

A zatem skoro moim marzeniem było miejsce pełne zieleni, z możliwością słuchania śpiewu ptaków bez uporczywego szumu samochodów, postanowiłam je znaleźć”.

   Wiedziona ciekawością, trafiła na  ogródki działkowe założone jeszcze przed II Wojną Światową w roku 1935.  Spacerując alejkami, odnalazła na ul. Pszczelarskiej swój kawałek ziemi.

Był niczyj, porośnięty wybujałą trawą, która nie widziała kosiarki chyba od bardzo dawna. Znajdowała się tam całkiem spora altanka o ścianach, które z kolei nie widziały farby chyba jeszcze dłużej, a także ławka ze złamanym oparciem, ale to wszystko nic w porównaniu z pięknem tego miejsca! Bo w miejscu tym zaraz za płotem, rosło dziewięć dorodnych sosen i jeden górujący nad nimi świerk.”

   Działeczka została kupiona, wysprzątana i wraz z odremontowaną altanką stałą się królestwem Pani Ewy, a ponieważ czuła się tam jak księżniczka z bajki, nazwała to miejsce Bajkowem.
   Poznała tam wielu wspaniałych ludzi, urocze zwierzęta(wiewiórkę Kitkę-Mitkę, białe gołębie i Czarnego Kota), nauczyła się rozmawiać ze Świerkiem-Ćwierkiem i podziwiać dorodne szyszki Sosenek-Senek.
W książce przeznaczonej przede wszystkim dla dzieci i młodzieży znaleźć można wiele anegdot o sławnych, choć nie zawsze bogatych, ale za to utalentowanych (Beethoven, Mozart, van Gogh, Gaudi). Autorka mówi także o trudnej polskiej historii(Bitwa pod Monte Cassino, stan wojenny). Jest to ze wszech miar książka edukacyjna również dla dorosłych, którzy o wielu rzeczach słyszeli, ale mogą wiedzę swą poszerzyć. 
    Co się w Bajkowie wydarzyło od początku lata do Świąt Bożego Narodzenia? Zachęcam gorąco by przeczytać.
    Mnie interesowała w tej książce ta druga "płaszczyzna", zbudowana z myśli, które uznałam za credo życiowe autorki. Mówią one o tym , jak należy postępować, by nasze życie było wartościowe, spełnione i szczęśliwe.
  1. [Miłość]-ona jest wszechobecna we wszystkim i nie chodzi tu tylko o uczucie mężczyzny do kobiety i na odwrót. Jest także w przygarnięciu bezdomnego kota, zagospodarowaniu kawałka opuszczonej ziemi, dawaniu wsparcia innym...”
  2. .„W młodości szuka się miłości niemal rozpaczliwie, z czasem już może bardziej uważnie, ale też kiedy się pojawi, natychmiast bierze się ją w ramiona. W starości przybiera postać pięknego, cichego podarunku, który łagodzi poczucie samotności i odsuwa smutne myśli o zbliżającym się końcu”.
  3. .„Po prostu zakochał się i musiał sam przed sobą się do tego przyznać...A więc tak to wygląda! Ta ciągła chęć widzenia się, rozmawiania, patrzenia na siebie, każda chwila razem wydaje się wtedy jedyna w swoim rodzaju, zupełnie inna niż dotychczasowe zwyczajne spotkania w grupie..”.(tak autorka opisała miłość poprzedniego właściciela działki Bajkowo, Michała do szkolnej koleżanki Beaty. Ja jednak mam wrażenie, że zapytana o definicję zakochania, opisałaby je identycznie).
  4. Czasami tak w życiu bywa, że ludzie najpierw się kochają, a potem z jakiegoś powodu nie umieją już ze sobą rozmawiać i zaczynają się oddalać od siebie tak bardzo, że stają się sobie zupełnie obcy. … Ale wtedy należy zachować te najpiękniejsze wspomnienia z tego, co było, bo każde spotkanie nawet najkrótsze, ma takie chwile. I należy dać całkowitą wolność tej drugiej osobie, życząc jej szczerze powodzenia w dalszym życiu... Na tym polega właśnie prawdziwa ludzka miłość...”
  5. ... każdy człowiek jest wyjątkowy i niepowtarzalny, a dzięki temu jest królem świata, a już na pewno swojego, i tylko od niego zależy, jak go sobie urządzi”.*
  6. ...powiedziałam „dzień dobry”, bo po pierwsze był to początek dnia, a po drugie, lubię ukłonić się pierwsza, nawet jeśli kogoś nie znam. Rodzi to bardzo miłe zaskoczenie i jest wtedy miło obu stronom.”
  7. Los zawsze wynagradza doznane krzywdy, tylko trzeba mu na to pozwolić, nie zapiekać się w nienawiści i umieć przebaczać temu, kto nas zawiódł...”
  8. szczęście sprzyja ludziom pracowitym, uczciwym, szczerym i pomagającym innym. Człowiek ,który ma takie zalety, zawsze ma szczęście”(morał z opowiadania Isacca Bashevisa Singera „Mazł i Szlimazł, czyli mleko od lwicy” przytoczonego przez autorkę
  9. Bo bez szczęścia niewiele da się w życiu zrobić. Szczęściem jest spotkać odpowiednich ludzi, z którymi można się szczerze zaprzyjaźnić, znaleźć dobrą żonę albo męża, dostać pracę, akurat taką, która będzie zaspakajała nasze ambicje i dawała dużo satysfakcji.”
  10. Nie ma bowiem nic gorszego niż szarzyzna,która przykrywa się własne życie jak wyblakła płachtą... A potem kiedy widzi się u innych, że kolorowe, odważne, a nieraz nawet i szalone pomysły, które mimo wielu przeszkód potrafią zrealizować, zdobywając tym uznanie i podziw, zazdrość zżera jak rdza samochód i płachta owa staje się coraz bardziej brudna...Dobrze zatem, jeżeli przy człowieku stoi jakiś dobry duch, który wspiera go i prowadzi właściwymi ścieżkami życia...”
  11. A zatem to, co szare i z pozoru wyglądające skromnie, a nawet nieciekawie, może okazać się w konsekwencji kolorowym zjawiskiem, któremu tylko trzeba dać szansę zaistnieć...”
  12. To co minęło już nie wróci, a pamięć powoli zaciera kontury dawnych wydarzeń... Oczywiście,należy czerpać z pamięci o nich naukę na przyszłość i wyciągać wnioski – to nazywa się doświadczeniem życiowym które każdy w jakiejś mierze nabywa z czasem od życia.”
  13. ...bo to jest wielka satysfakcja, kiedy starszy może młodemu pokoleniu przekazać swoją wiedzę, żeby szła dalej nie zmarnowała się...”
  14. ...pasja ogromnie wzbogaca człowieka, daje mu jakby drugie życie.”
  15. Zapach natury jest nie do podrobienia i żadne perfumy mu nie dorównają...”
  16. Matka Natura takie nam wyznaczyła zadanie i takie ono zostanie już do końca świata...(wyznanie Świerka-Ćwierka o roli drzew). Co innego wy, ludzie. Wy chcecie przeskoczyć naturę, szukacie wciąż klucza do rozwiązania jej tajemnic.. Szukacie też wciąż jakiegoś optymalnego ustroju, dobrego dla wszystkich, gdy najlepszym ustrojem byłoby żyć w pokoju i czynić swoją powinność daną wam od zarania, czyli pracować i kochać się nawzajem...”
  17. ...nieraz trzeba zmrozić serce, aby nie pękło z rozpaczy.”
  18. Nie ma to jak w chwilach zwątpienia, niezdecydowania czy napięcia wyjść z domu i pójść w miejsce, które się szczególnie lubi i wiemy, że zawsze przyniesie nam ukojenie. Wtedy spojrzymy na sprawę z właściwej strony...”
  19. ... zima nie wydała się taka straszna, a wręcz przeciwnie – kiedy kobieta czuje się atrakcyjna,każda pora roku jest dla niej w sam raz.”
  20. „Bo kiedy chociaż przez minutkę dziennie poskaczemy, to przez miesiąc robi się trzydzieści minut, a przez rok trzysta, które inaczej normalnie przesiedziałybyśmy, hodując kolejne kilogramy.”
* niektóre podpunkty rozpoczynają się mała literą, gdyż stanowią dalszą część rozpoczętego zdania.

     I to by było na tyle o wspaniałej kobiecie i Jej Bajkowie. Autorka i tę książkę opatrzyła przemiłą dedykacją: "Panią Iwonę zapraszam na moją działeczkę!". Co prawda byłam tam tylko oczami wyobraźni, bo realne spotkanie jest dla mnie nieosiągalne i choć jabłecznika Andrzeja nie kosztowałam, winka nie wypiłam, to i tak się świetnie bawiłam. Mam nadzieję, że Ci, którzy książkę przeczytają,będą mieli podobne odczucia. Jak się okazało, nawet najwspanialsi ludzie nie są idealni. Wadą Pani Ewy jest to, że nie sprzedaje swoich autorskich egzemplarzy, tylko je rozdaje bliskim i dalszym znajomym. Ten jakże szlachetny gest, byłby godny pochwały, gdyby nie to, że jest zgubny dla kieszeni pisarki. Najmilsza poetko, bajkopisarko, aforystko i powieściopisarko-płaci Pani na równi z wydawnictwem za wydanie każdej książki, więc najwyższa pora odzyskać choć część zainwestowanych pieniędzy, by mieć środki na kolejne równie ciekawe tytuły.
   

czwartek, 7 listopada 2019

OGROMNE SERCE czyli tryptyk literacki część 1

Część I : "MYŚLI SPOD CZAPY CZYLI CO W GŁOWIE PISZCZY".
Ewa Radomska


   Październik zaczął się dla mnie bardzo pomyślnie. Listonosz przyniósł mi przesyłkę, która zawierała książki Ewy Radomskiej, przesłane przez samą autorkę. Pani Ewa obiecała mi dwie swoje książki w podziękowaniu za zamieszczenie Jej wiersza „Liściom” w poście o jesieni. Sam gest był dla mnie zaskoczeniem, gdyż to ja powinnam być wdzięczna za wyrażenie zgody na publikację wiersza. Kiedy otworzyłam kopertę,   okazało się, że oprócz „Ja z Bajkowa” i „Myśli spod czapy czyli co w głowie piszczy” jest najnowszy tomik poezji "Wiersze pozbierane".
   O dwóch pierwszych książkach pięknie napisała Stokrotka w postach:( z 4 marca 2019 oraz z  3 i 19 sierpnia 2019 r.). Dlatego jest mi tym trudniej, bo wiadomo, że nie możliwe jest przebicie popularności tekstów Stokrotki. Nie jest jednak moim celem konkurowanie z kimkolwiek, ale pokazanie ciekawej książki ze swojego punktu widzenia. 
   Licząca zaledwie 47 stron pozycja została wydana przez Wydawnictwo "Miniatura". 
Krakowskie WYDAWNICTWO„Miniatura” czyli Wydawnictwo Miniatura-Stowarzyszenie Siwobrodych Poetów zostało założone jako spółka z.o.o. Jej prezesem jest Mieczysław Mączka. Pierwsze oficjalne publikacje miały miejsce w roku 1988. Publikuje pozycje z zakresu poezji, aforystyki oraz literatury z pogranicza filozofii i mistyki, wśród pozycji są także książki obcojęzyczne. 
   Prezentowana dzisiaj książeczka została bardzo staranie opracowana. Dobry papier, twarda oprawa i nie rozleci się po kilku otwarciach, gdyż  nie jest klejona tylko zszyta. Nieliczne rysunki Adama Fiali wzbogacają tomik. Znajdziecie w nim 
 300 aforyzmów, o człowieku, przyrodzie, czasie, uczuciach. Szczerze mówiąc podobały mi się wszystkie, bo pointa trafia w sedno, jednak jako uwielbiająca mężczyzn, wybrałam te które ich dotyczą:


Kiedy długoletni mąż odchodzi do młodszej, to znaczy, że coś mu się pomieszało... między nogami.
                                                            ***
Kiedyś słodki mąż, dzisiaj jadowity wąż...
                                                                            ***
Określenie, że spało się z kimś, jest absolutnym zaprzeczeniem tego, co się naprawdę działo...
                                                              ***
Nasze grzechy najbardziej pamiętają nam ci,z którymi nie grzeszyliśmy...


rys.Adam Fiala
                             
                                                                            ***
Mężczyzna przez miłosną pozycję będzie miał zawsze przewagę nad kobietą...
                                                                ***
Inteligentna kobieta musi spotkać mądrego mężczyznę, inaczej staje się niewolnicą durnia...

                                                                  ***
Samotność kobiety obrasta dewocją, samotność mężczyzny – nieumytymi naczyniami...

                                                                  ***
Żwawy staruszek to mimo wszystko rozpacz minionego chłopca...
                                                                   ***
Naprawdę – nie każdy zasługuje na prawdę
                                                                    ***
Historia powtarza się dlatego, że głupota ludzka jest nieśmiertelna...




rys. Adam Fiala

                                                             

    W książce z aforyzmami Pani Ewa zamieściła dedykację:  ”Dla Pani Iwony -takie różne myśli co się po głowie snują” . Dzięki temu jednemu zdaniu, książeczka stała się podwójnie cenna. Nie przypuszczałam, że prośba o pozwolenie na zamieszczenie w poście wiersza, zaowocuje takimi prezentami i pozwoli mi poznać wirtualnie tak wspaniałą osobę. Wymieniłyśmy z Panią Ewa kilka maili, których treść i sposób pisania udowadnia, że jest Ona niezwykle życzliwą ludziom, serdeczną i empatyczną kobietą. Czuję się szczerze zaszczycona, że mogłam Ją poznać przynajmniej za pomocą sieci internetowej. Dziękuję Pani Ewo za książki i serdeczne słowa, skierowane do mnie w korespondencji. 
     Tych, którym spodobał  się dzisiejszy post zapraszam do przeczytania dwóch następnych.


środa, 30 października 2019

CO U MNIE !


Znalezione obrazy dla zapytania polscy siatkarze
   Stałam się wielka wielbicielką siatkówki. Mecze polskiej reprezentacji zaczęłam oglądać z braku ciekawszych programów w państwowej czy komercyjnej telewizji. Najpierw było kilka ostatnich meczów w Lidze Narodów i cieszyłam się jak dziecko z brązowego medalu, naszych młodzików. Nie podobała mi się postawa trenera Vitala Heynena, nie zostawia się drużyny nawet a może przede wszystkim wtedy, gdy grają najtrudniejszy mecz, a samemu nie wierzy się w sukces. Ci przygotowujący się do kwalifikacji olimpijskich, do których pojechał, jeden dzień jeszcze bez niego by sobie poradzili. Na szczęście młodzi siatkarze mieli ambicji tyle , co wzrostu i stanęli na najniższym stopniu podium. Na „pudle” znaleźli się także w Mistrzostwach Europy-również brąz i w Pucharze Świata,gdzie zdobyli srebro, bo lepsza okazała się Brazylia.
   Mój dobry nastrój utrzymywał się w październiku, bo dostałam od Pani Ewy Radomskiej w prezencie, 3 Jej najnowsze książki: „Ja z Bajkowa”, której czytanie rozpoczęłam i byłam pewna, że szybko skończę, ale się „zawiesiłam”, „Myśli spod czapy czyli co w głowie piszczy” oraz „Wiersze pozbierane”. Wszystkie pozycje są fantastyczne i zamierzam im poświęcić osobny post. Jednak już dziś mogę powiedzieć, że są to doskonałe prezenty pod choinkę jeżeli lubicie dawać lub dostawać książki.
    Po trudnym upalnym lecie, które źle znosiłam, bardzo potrzebowałam pozytywnych bodźców. Zapowiadało się, że chyba pierwszy raz w życiu będę chwaliła październik.  Jednak wygrane siatkarzy i hojność wyśmienitej pisarki, to było za mało, by doskonałe samopoczucie trwało.
    Niestety nie tylko nieszczęścia chodzą parami, miłe rzeczy też. Syn złapał zapalenie oskrzeli i przez tydzień był na zwolnieniu, nie polepszyło się, więc poszedł do lekarza ponownie, tym razem prywatnie, bo w przychodni 3 dni wystawał, ale numerka nie dostał, a żaden lekarz nie chciał przyjąć dodatkowo. Pan doktor stwierdził, że najwidoczniej lek był za słaby i dał mocniejszy antybiotyk, po którym w ustach i gardle pojawiła się grzybica. Zaserwowany na nią specyfik spowodował kołatanie serca i duszności, wyglądało na to, że wystąpiło uczulenie na jakiś składnik. Po dwóch tygodniach choroba nie odpuszczała i dostał trzeci tydzień zwolnienia.Gdy był po trzecie zwolnienie, to dostał skierowanie na prześwietlenie płuc, ale już jakiś czas temu ubzdurał sobie, że ma raka, więc stwierdził, że się boi prześwietlić, bo wtedy dowie się, że jest ciężko chory. Asia zagroziła, że jak nie zrobi prześwietlenia, to go rzuci, a ja gardło zdarłam na przekonywaniu go o konieczności i słuszności dowiedzenia się, dlaczego prawie po miesiącu leczenia jego samopoczucie się nie poprawiło, ale on odpowiada tylko „łatwo wam powiedzieć”.  Jak wiadomo większość mężczyzn źle znosi chorowanie, z moim ancymonem nie było inaczej. Rozleniwiony do granic możliwości,nie chciał nic zrobić ani w swoim ani w moim domu. Był kłótliwy, rozdrażniony i wprost nie do wytrzymania.  Na domiar złego synowa postanowiła zrezygnować z pracy. Na szczęście dwa dni później znalazła nową, również jako ekspedientka w piekarni i cukierni, ale musi dojeżdżać dużo dalej niż dotychczas. Póki co chwali sobie, ale za to syn który powrócił do swoich zajęć, zaczyna przebąkiwać o tym, że nie wiadomo czy w grudniu mu przedłużą umowę , a i on sam uważa, że stać go na coś więcej. Po tym jak trzy lata siedział bezrobotny i tak szukał pracy, że miałam wrażenie iż wcale jej nie chce znaleźć, takie gadki napawają mnie lękiem. Coraz częściej zastanawiam się, robiąc rachunek sumienia, co jak komu zrobiłam złego, że nie mogę spokojnie sobie żyć, tylko ciągle „jak nie urok to sraczka”. Nawet nie próbuję zgadywać jakie będą dwa ostatnie miesiące roku.
   Jesienna ramówka w telewizji powróciła nowymi sezonami moich ulubionych programów: „Policjantki i policjanci” oraz „Sprawiedliwi. Wydział kryminalny”, więc popołudnia mam zapełnione. W sobotnie ranki oglądam maraton „Lombard życie pod zastaw” i „Rodzinny interes”. Jest też kilka nowych pozycji, ale nie wszystkie mogę oglądać, bo godziny emisji nakładają się.  " Korona królów”, to straszne nudy i dłużyzny. Już dawno przestały mnie interesować tasiemce „Na Wspólnej”, „Klan” czy „M jak miłość”. Z nowych seriali oglądam tylko „Miłość na zakręcie”, ale tylko dlatego, że jest pomiędzy dwoma serialami i nie chce mi się przełączać na inne kanały. Podoba mi się piosenka z czołówki(.https://www.youtube.com/watch?v=BtfGG8dhMNc.). Autorem tekstu i kompozytorem jest Marek Kościkiewicz, a wykonuje ją Antek Smykiewicz. Świetnie natomiast bawię się przy „.Gabinet nr 5”, który jest udaną satyrą na polską służbę zdrowia i naszą rzeczywistość.
     A co u Was słychać w ostatni dzień października, dowiem się z Waszych blogów, zatem do zobaczenia.

czwartek, 26 września 2019

MNIEJ LUB BARDZIEJ ZNANI - jesień i ja


                                                              Pani Jesień
Przybyła punktualnie na czas,
chociaż po tak długiej, całorocznej podróży.
Jest dojrzała, majestatyczna, piękna...
w dłoni trzyma herbacianą, jesienną różę.
Na premierę ubrała się wytwornie
- purpura przeplata się złotem
w jej sukni z kolorowych liści...
a liście ścielą jej kroki pokotem...
(Maria Fydrych-Hayman)


   Przyszła jak co roku, nie wiadomo czy będzie ciepła i słoneczna czy pochmurna i deszczowa. Nie jest moją ulubioną porą roku. Chciałam opowiedzieć o moich wspomnieniach związanych z jesienią, wplatając w treść, wiersze blogerek-poetek. Jednak takie połączenie-moje gadulstwo i piękne słowo,to chybiony pomysł.
Dlatego też zapraszam na tete- a- tete z jesienią w poezji. Ja bawiłam się świetnie czytając i zamieszczając te wiersze w tym miejscu. Mam nadzieję, że i Wy będziecie mieli dobry, kolorowy, dzień jesienny.



      deszczy świt
      nad kopułami chmur
       łopocą baldachy
       rozpięte 
       od nieba do nieba
       trzepot rzęsami ujęty
        w dwa palce
        (Lena Sadowska)


     



Liściom
Ciepły wiatr to kochanek liści
Pieści je czułym dotykiem
Uwielbia jak drżą z rozkoszy
I szemrzą cichutko w podzięce
Wicher to zły czarnoksiężnik
Wypowiada wojnę słabym
Zrywa je i rzuca gdzie popadnie
Nieczuły na ich ostatnie tchnienie
Tulą się rozpaczliwie do trawy
Albo pływają w kałuży
Jak statki bez portu
Czernieją, patrząc na gałęzie
Dawny dom utracony na zawsze...
(Ewa Radomska)





Chłodny poranek
Chłodny poranek
zanim wzrośnie hałas
 czas na kawę
( Iwona Danuta Startek)


Jesienny spacer
Przy oknie się
zatrzymałam
Myśli goniłam
jesienią przestraszone
Wpatrzona w krople
spadającego
deszczu dalej niż
w stronę okna
nie dotarłam
Taki jesienny
leniwy
 spacer

(Gabriela Kotas)


jesienny lipiec
do głowy uderza
burza o smaku wina
trawy i liście
moszczą się wilgotnie
Śladami bosych stóp
(Lena Sadowska)




 

powoli jeden za drugim liść opada
z opuszczonej przez ptaki leszczyny
w stosownym momencie żółć wypełni
wspomnieniem lata wszystkie kanaliki
przysiadają na gałęziach sójki
jak pękate dzbany pełne wina
(Iwona Danuta Startek)



 


Szukaj mnie
Szukaj mnie w jesiennych liściach,

jak one przebarwiam włosy,
a może na górskich zboczach
znajdziesz mnie, gdzie łanów wrzosy.

Będę z mgieł, co nad łąkami

prząść nici babiego lata
i z wiatrem za pan braty
rozwieszać je i splatać.

Szukaj mnie, bo czasu mniej...

ćwiczę z ptakami próbne loty,
widziałam obrączek błysk
otulony całunem tęsknoty.

Już się formują ptaków klucze

i nastąpi wielkie zebranie...
Szukaj mnie pośród ptaków...
znajdź, spytaj... zostanę
( Maria Fydrych-Hayman)
 Dzisiaj widziałam jak sobie po lesie
spacerowała
Jesień
Niezwykle cicho i bardzo spokojnie
spacerowała Jesień po lesie
dostojnie
Spojrzała w dół i w górę spojrzała
potem z ptakami porozmawiała
a jeszcze później zbierała liście
i z liśćmi chodziła tak…
zamaszyście

Usiadła sobie na skraju lasu
bo Jesień ma dużo wolnego czasu
twarz w stronę słońca powoli
odwróciła
nad przemijaniem z nostalgią
się Jesień zamyśliła...
(Gabriela Kotas)


Jeżeli jeszcze mało Wam pięknego słowa na temat jesieni lub chcielibyście poczytać także o pozostałych porach roku, to odsyłam do „Pory roku w polskim haiku”, książka został napisana przez Artura Lewandowskiego i Krzysztofa Kokota. Pozycję wydało Wydawnictwo Kontekst.
Haiku-japońska forma poetycka reprezentatywna dla okresu Edo(1603-1868)


haiku jesienne – pajęczyna
kolia z diamentów
rosa na pajęczynie
błyszczy jaśniej
( Iwona Danuta Startek)

  [Ażurowe pierwsze]
smyczek sosnowy
targa nitki pajęcze
pizzicato
(Lena Sadowska)

    *Maria Fydrych-Hayman - wydała dwie książki:”Kliknij miłość” i „Ścieżkami życia”. Zamieszczone wiersze znajdziecie na blogu http://jakajestesmario.blogspot.com/.
    **Gabriela Kotas autorka książek dla dzieci "Lekcje przyjaźni" i zbiorów wierszy dla dorosłych "Uśmiech codzienności". Uwielbia anioły z którymi siada na ławeczce "Anielska ławeczka". Więcej o twórczości szukajcie  na http://dojrzalosc-gabi.blogspot.com/
    ***Ewa Radomska,publicystka, aforystka. Motto życiowe:jeśli nie śmiech, to co. W jej dorobku „Ja z Bajkowa” opowieść prozą, 3 tomiki aforyzmów m.in.”Myśli spod czapy czyli co w głowie piszczy”, 2 bajki dla dzieci, zbiór humoresek „Szpilki, Karuzela i innych wiele”, 3 tomiki wierszy , najnowszy „Wiersze pozbierane”(2019).U Stokrotki komentuje jako Ewa Bajkowa, własnego bloga nie prowadzi.
    *** *Lena Sadowska, blogerka pisząca zarówno prozą(kategorie:"Dziewczyna z paierowego wymiary","Rozkołysani zmysłów mgnieniem") jak i wierszem("kategorie:haiku...,"Babki z piasku","Zapiski z bycia"). Twórczość prezentowana jest na blogu https://kartkazbrulionu.wordpress.comhttps://kartkazbrulionu.wordpress.com
        
          *****Iwona Danuta Startek, wydała 6 tomików poezji(„I nie wiadomo”, „Siedem świtów”,”Dotknięcie nieobecności”,”Poziom trawy”, „Zakola leniwych rzek”). Jej wiersze znajdziecie na http://emberiza-poziomtrawy.blogspot.com/ .

* ilustracje zaczerpnięto z Google-grafika



http://jakajestesmario.blogspot.com/http://dojrzalosc-gabi.blogspot.com/