poniedziałek, 28 września 2026

NASI MISTRZOWIE!


 

   W ostatnią niedzielę września musiałam odpocząć, po emocjach, jakich doznałam w sobotę. Najpierw o godzinie 17-tej był mecz na ME w siatkówce, pomiędzy Słowenią a Finlandią. Siatkarze fińscy okazali się wielką niespodzianką mistrzostw. Kibicowałam Im od pierwszego meczu, najbardziej podobał mi się brodaty wielkolud Joonas Jokela. Finowie wygrali ze Słoweńcami i zdobyli brązowy medal.
Radość Finów po meczu o brązowy medal




Joonas Jokela


   


O 21-szej rozpoczął się mecz o złoto pomiędzy Francją a Polską. Oglądanie rozpoczęłam z obawą, bo dzień wcześniej widziałam jak Francuzi pokonali właśnie Finów w półfinale. Nie pocieszał mnie fakt, że Polacy w tym samym dniu wygrali ze Słoweńcami 3:0. Przez cały czas trwania mistrzostw miałam wrażenie, że Polacy grają na pół gwizdka. Wygrywali swoje mecze, ale nie wiedziałam ile w tym jest umiejętności, a ile szczęścia. W najważniejszym meczu dwa pierwsze sety należały do Polaków, którym w pierwszym secie pomógł challenge. Z obawą przyjmowałam set trzeci, bo w wielu meczach różnych drużyn był przełomowym i decydował o końcowym wyniku. Poniekąd mój strach był uzasadniony, bo Francuzi wygrali go. Gdyby udało Im się to i w secie czwartym, to tie-break decydowałby o wygranej. Na szczęście Polacy stanęli na wysokości zadania i pokonali Francuzów 25:16. Z wielką radością przyznałam, że w tym najważniejszym meczu  grali jak z nut.
  Oprócz zdobycia złotego medalu, uzyskali kwalifikację na Igrzyska Olimpijskie w 2028 roku. Sobotni wieczór zakończył się miłym akcentem.





11 komentarzy:

  1. Jak mawia mój mąż, wreszcie było co oglądać!
    Ja z przyjemnością wysłuchałam obszernego wywiadu z trenerem naszych siatkarzy. Mówił same mądre rzeczy i wręcz uniwersalne dla wszystkich, którzy chcą odnosić sukcesy!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oglądałam uroczystość wręczania medali, ale wywiadu z trenerem nie. Podziwiam Grbić za próby mówienia po polsku. Dziękuję za komentarz, a mężowi za kibicowanie.

      Usuń
  2. Mecz o złoto był wspaniały! Nasza reprezentacja siatkówki jest wspaniała! Grali cudownie i pokazali co to jest zjednoczona drużyna. Wielkie emocje i wieka duma.
    Jestem też pod wielkim wrażeniem osoby trenera Grbicia. Wieczorny wywiad z nim był ucztą. Podziwiam piękną wymowę trudnego języka polskiego oraz głęboką treść każdego zdania. To wzór szkoleniowca a jego podopieczni są wzorem sportowców. Piłkarze nożni nie dorastają im do pięt pod każdym względem.
    Hurrraaa, Vivat Polska Siatkówka!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jesteś drugą osobą, która mówi o tym wywiadzie i bardzo żałuję, że go przegapiłam. Po naszym zwycięstwie, bardzo dużo piszą o Grbićiu. Oby zechciał trenować naszych siatkarzy do IO, bo wtedy mamy szanse na medal. Piłką nożną nie interesuję się, bo sam Lewandowski nie zapewni nam zwycięstw, bo jest to gra zespołowa i nie ma już takiego trenera jakim był Kazimierz Górski. Nawet nie ma trenera na miarę Gmocha czy Engiela. Dziękuję za obszerny i cudownie optymistyczny komentarz. Pozdrawiam.

      Usuń
  3. W zasadzie to wyprzedzający komentarz w tej sprawie umieściłem pod Twoim poprzednim wpisem, ale go powtórzę. Twoje kibicowanie Iwonko pomogło, moje mam nadzieję też odrobinę.
    PS
    Jak przy tym złocie siatkarzy zgrzyta wynik meczu w piłkę kopaną ze Szwecją, przegranym 3:1
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Twój komentarz pod poprzednim postem przeczytałam ale czekałam na końcowe mecze. Szczerze mówiąc odpadnięcie z rywalizacji Włochów było dla mnie wielkim zaskoczeniem, ale sprawiło. że szanse Polaków na jeden z medali wzrosły, a z nimi moje bardziej optymistyczne spojrzenie. Ogromnym zaskoczeniem była dla mnie postawa naszych siatkarzy, grali jak nakręceni. Reakcje Francuzów były najlepiej widoczne podczas wręczania medali. Jak zauważył komentator ze srebra cieszył się tylko A.Giani. Piłką nożną interesowałam się, gdy grali Lubański ze swoją drużyną, a później Boniek. W pokoleniu Lewandowskiego nie ma(poza nim) żadnej indywidualności piłkarskiej ani trenerskiej. Dziękując za komentarze(ten wcześniejszy) i dzisiejszy, pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  4. Przepraszam, że zostawię komentarz bez treści, ale zupełnie nie wiem, o czym mowa. Pozdrawiam z łóżka wykończona kaszlem i bólem głowy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie każdy musi interesować się siatkówką. Sama robię to dopiero od kilku lat. Życzę szybkiego powrotu do zdrowia.

      Usuń
  5. Jak lubisz Jarosława Iwaszkiewicza to przeczytaj mój post.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Za twórczością Iwaszkiewicza nie przepadam, a post Twój przeczytałam. Pozdrawiam.

      Usuń
  6. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń